Yeni İnsan-Neos Anthropos [Devrimci Marksist Fraksiyon]

Bundan sonra "Yeni İnsan-Neos Anthropos [Devrimci Marksist Fraksiyon]" ismi ile http://uluslararasisinifmucadelesi.blogspot.de/ sayfasındayız.

26 Mart 2011 Cumartesi

Deri işçileriyle uluslararası dayanışma

Deri işçileriyle uluslararası dayanışma günü olan 26 Mart vesilesi ile Enternasyonalist Dayanışma, Lefkoşa'daki TC elçiliğine giderek pankart açıp bildiri okudu, dayanışmasını bildirdi.


Yaşasın işçi sınıfının enternasyonal birliği!

Biz, bugün burada İstanbul’da süren deri işçileri mücadelesini selamlamak, başta Almanya olmak üzere bir çok ülkede ilan edilen Deri işçileriyle uluslararası dayanışma gününe dayanışmamızı bildirmek için toplandık.

DESA’nın Düzce ve Sefaköy fabrikalarında 2008 yılından bu yana işçilerin sendikalaşmaları karşısında DESA sendika karşıtı tutumunu sürdürmektedir. 2008 yılında başlayan sendikalaşma sonrasında Düzce’deki sendikalı işçiler ve Sefaköy’de Emine Arslan olmak üzere toplam 41 işçi işten atılmıştı. Açılan işe iade davalarında mahkemelerde DESA haksız bulundu ve işçilerin işe iadesine karar verildi. DESA’ya sipariş veren uluslar arası markalara karşı yürütülen kampanya etkili oldu ve kesilen siparişleri sonrasında DESA T.Deri-İş Sendikası’yla 24 Ağustos 2009 yılında bir protokol imzaladı. Ancak DESA protokolün yükümlülüklerini yerine getirmeyerek sendikalaşmak isteyen işçilere yönelik baskılarını sürdürdü.

Son olarak Sefaköy’de 12 işçi 17 Ocak 2011 tarihinde işten atılmıştır. Atılan işçilerden dokuzu sendikayla görüştükleri ve diğer 3 işçi de sadece sendikayla görüşme yapan bir işçinin akrabaları olduğu gerekçesiyle işten atılmışlardır. Devamında Düzce’de 28 Ocak 2011 tarihinde sendikal çalışmalarda öncü olan Hakan Lermi ve Serdar Kuru adlı işçiler işten atılmışlardır. Hakan Lermi ve Serdar Kuru adlı işçiler işlerine geri dönebilmek için T.Deri-İş Sendikası öncülüğünde 28 Ocak’tan bu yana Düzce’deki fabrika önünde direnişlerini sürdürmektedirler.

Dünyanın en pahalı çantaları Prada markası altında DESA’da üretilirken işçiler asgari ücret koşullarında çalıştırılmakta ve ücretlerini belirlemede söz hakları tanınmamaktadır. Prada gibi lüks tüketim ürünleri, hak ihlallerinin yaşandığı DESA’daki işçilerin ellerinden çıkarak dünyanın en pahalı lüks mağazalarını süslemektedir. Örgütlenme özgürlüğü ve toplu pazarlık hakkına saygı gösterilmediği ücretli kölelik koşullarında anayasal bir hak olan “sendikalı olmak” uğruna, Türkiye işçi sınıfının Casper Bilgisayar’da, Konak Belediyesi’nde ve Omtex’te verilen mücadeleleri selamlarız!

Casper Bilgisayar Firmasında işçilerin DİSK’e bağlı Birleşik Metal-İş sendikasına üye olmalarının arkasından işten çıkartılmaları üzerine başlayan direnişe bir aya aşkın süredir devam etmektedir.

70 yıllık kazanımları Torba Yasa’yla elinden alınana Metal İşçileri ise, Birleşik Metal İş Sendikası öncülüğünde büyük bir mücadeleye başlamıştırlar. 15.000’in üzerinde işçiyi etkileyecek bu mücadelede metal işçilerinin temel talebi; güvenli iş, güvenceli gelecek ve insanca yaşamaya yetecek ücrettir. UPS’te olsun Tekel’de olsun DESA’da olsun talep de kavga da hep aynıdır! Sendikalı, güvenli-güvenceli bir iş!

Türkiye’de 4/c ve Torba Yasalarının izdüşümü Kıbrıs’ta da Göç Yasası’dır. Neoliberal sınıf taaruzu hem Türkiye’de hem de onun sömürgesi olan Kuzey Kıbrıs’ta ayni çizgide sürmektedir. Bu yüzdendir ki mücadele sınır tanımaz, dayanışma zorunludur. Mücadelelerimizden öğrenecek çok şeyimiz, enternasyonalist dayanışmamızla paylaşacak çok zaferimiz vardır.

Yaşasın işçi sınıfının enternasyonal birliği!


Enternasyonalist Dayanışma

22 Mart 2011 Salı

KKTC'de Libya protestosu: AB ve NATO Libya'dan elini çek!

KKTC'de bazı sivil toplum örgütleri ile siyasi partilerin temsilcileri, Libya'ya düzenlenen hava saldırısını protesto etti.

Enternasyonalist Dayanışma, Kıbrıs Sosyalist Partisi, Yeni Kıbrıs Partisi, YKP Fem, Baraka ve Yasemin Hareketi, "AB ve Nato Elini Libya’dan Çek" sloganıyla eylem düzenledi. İngiltere Yüksek Komiserliği önünde toplanan eylemciler, slogan attı, bildiri okudu ve sonunda da ABD Başkanı Obama ve AB ülke başkanlarının fotoğraflarını yakarak, yumurta attı.

Bildiride, Libya’ya saldıran koalisyonun bir parçası olan, Libya’ya bomba atan AB ülkelerinin ’Kıbrıs’a özgürlük’ vaat edemeyeceği belirtildi. ABD Savuna Bakanının amaçlarını ’Libya’yı bölmek, yani Kıbrıslılaştırmak’ olarak açıkladığı savunulan bildiride, Libya’daki savaşın, Cezayir ve Tunus’la başlayan ve Mısır’a da yayılan, Yemen ve Ürdün’de de kitleleri sokağa döken, Bahreyn’de işi askeri işgale kadar vardırmalarına sebep olan Arap devrimini bastırmak için girişilen emperyalist bir girişim olduğu kaydedildi. Arap halklarının devrimci mücadelesinin yanında olduklarını belirten eylemciler, Kıbrıs’taki üslerin bu savaşta kullanılmaması için mücadele edeceklerini vurguladı. (DHA)

http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalDetayV3&ArticleID=1043802&CategoryID=81

A reply to those who preferred to not hear the message of 28th of July and 2nd of March!

Cypriot toilers expressed their demands twice in the Inonu square. While The Turkish government, which insulted Cypriots after the first rally, prefers to remain silent, the UBP government in de facto colony is ignoring the recent demonstration, as if they have nothing to do with the current situation. It is our duty to
Daily strikes have been successfully carried out until now. History is being written in Cyprus. Nonetheless, daily strikes cannot have the masses’ demands accepted. We must either advance or fail the cause.
The Collective of the Trade Unions’ betrayed the progress made by the masses by retreating back to indifference. In the current situation, we must enforce our demands by our unscrambling support.
We request a general strike initiated as soon as possible as it is the only way of enforcing the masses’ demands.
Forward! Begin the General Strike for the masses’!


Independent high school youth
İnternationalist Solidarity
Revolutionary İnternationalist Organisation
Jasmin Movement
Telecommunication Union (TEL-SEN)

Libya ile Dayanışma ve Eylem Bildirisi

Libya’ya yapılan askeri saldırı Kıbrıslı Türk örgütlerin ortak katılımıyla bugün (Salı) protesto edilecek. Kuğulu Park’ta toplanarak İngiliz Elçiliği’ne yürünecek. Eylem için çağrı metni şöyledir:

AB ve NATO elini Libya’dan çek!

Kıbrıs Cumhuriyeti’ni Kıbrıslılara dayatarak kendi kendini Garantör ilan eden Türkiye, Yunanistan ve İngiltere, sömürgecilikten gelen konumlarını uluslararası hukukla sözde ebedileştirmişlerdir. Tam aksine uluslararası hukuk ile altına girdikleri sorumlulukları kötüye kullanarak Kıbrıs’ı Üsleştiren Garnizonlaştırıp bölen onlar oldu. Bunu ise toprak bütünlüğünü garanti etmek adı altında yaptılar ve yapıyorlar. Bizlere de “egemen” üslere ve askeri bölgelere uzaktan bakmak kalıyor. İngiliz üslerinin savaşlarda kullanılması karşısında bile söz hakkı yok Kıbrıslıların, çünkü onlar “egemen” üsler! Kısacası “kırmızı çizgilerimiz” ve “ulusal çıkarlarımız” olarak iddia edilen Garantörlük sistemi başlı başına deli gömleğimiz oldu!
İngiliz üslerinin nasıl kurulduğunu hatırlamak bugün için daha da anlamlıdır, çünkü Üsler Kıbrıs’a Süveş Kanalı Savaşı’ndan dolayı konuşlanmıştı. Yine bugün üsler bir Kuzey Afrika ülkesi olan Libya’nın işgali için kullanıma açılmaktadır. Ki daha önce Irak işgalinde ayni işlevi gördü pek muteber egemen üsler! Kısacası Kıbrıs’a biçilen gömlek “batmayan uçak gemisi” olma durumudur. Bu gömleği yırtmak da bizim elimizde, Libya’ya saldıran koalisyonun bir parçası olan AB ülkelerinden özgürlük beklemek de bizim tercihimizde. Libya’ya bomba atanlar Kıbrıs’a özgürlük vaat edemezler! Kaldı ki ABD Savunma Bakanı amaçlarını itiraf etmiştir: Libya’yı bölmek, yani Kıbrıslaştırmak!
Libya’daki savaş, Cezayir ve Tunus ile başlayan ve Mısır’a da yayılan, Yemen ve Ürdün de de kitleleri sokağa döken, Bahreyn’de işi askeri işgale kadar vardırmalarına sebep olan Arap devrimini bastırmak amacıyla girişilen emperyalist bir girişimdir. Bahreyn’deki Suudi işgali ile başlayan ve Libya ile devam eden bir sürekli savaş dönemine girilmiş bulunmakta. Bahreyn’de kitlelere karşı Kralın çağrısı üzerine yapılan işgal “insani müdahale” olarak adlandırılırken, Libya’da Gaddafi’ye karşı kitleler için yapılıyormuş yanılgısı estirilmeye çalışılıyor ama artık ana medyanın şarlatan yorumcuları dahi ihtimal vermiyor “insani müdahalelere”. Nice Irak, Afganistan ve Yugoslavya insanları heba edildikten sonra alındı bu dersler! Ama anlamak yetmiyor durdurmak için.
Biz burada ne Gaddafi zulmünü ne de emperyalist saldırganlığı savunuyoruz. Biz burada Arap halklarının devrimci mücadelesinin yanındayız. Emperyalistler arası çelişkiler, hegomonya mücadeleleri ve güç ilişkileri bugün Libya’da olanları açıklamak için yeterli olabilir. Bir yanı iç savaş bir yanı emperyalist işgal olan bu durum hatırlatmalıdır ki, önümüzdeki dönemde Kıbrıs’ta mücadele içinde yer alan insanlara daha fazla sorumluluk yüklenmektedir. Bizim “batmayan uçak gemisi” yaftası ile sürümcemeye alınan hayatlarımız anlamakla birlikte değiştirmek için vardır. Anlıyoruz ve değiştireceğiz! Buradaki Üslerin bu savaşta kullanılmaması için mücadele edeceğiz! AB Devletlerinin de içerisinde olduğu Koalisyon güçlerinden bir demokrasi beklentimiz yok!
AB ve NATO elini Libya’dan çek!
Yaşasın Ortadoğu Sosyalist Federasyonu!

Enternasyonalist Dayanışma
Yeni Kıbrıs Partisi
YKP Fem
Baraka
Yasemin Hareketi

20 Mart 2011 Pazar

28 Ocak ve 2 Mart'ta sesimizi duymayanlara cevap!

“Kıbrıs’ta emekçiler İnönü Meydanı’nda iki sefer taleplerini yükselttiler, ilk seferinde Kıbrıslılara hakaret eden, besleme diyen TC Devleti, 2 Mart'dan sonra sus pusları oynarken, UBP ise sanki mitingler kendileriyle alakalı değilmiş gibi davranmaktadır. Kıbrıslıların iradesini hiçe sayanların aymazlığına tepkimizi yükselterek cevap vermek gereklidir.

Tek günlük grevler, şimdiye kadar başarıyla uygulanmıştır. Kıbrıs'ta tarihi günler yaşanmaktadır. Artık ama tek günlük genel grevler ile, kitlelerin talepleri gerçekleşme ihtimali kalmamıştır. Ya adımlarımızı ileri atacağız ya da hedeflerimizden sapmak zorunda bırakılacağız.
Sendikal Platform bundan sonraki süreci muğlaklık içinde bırakarak bekleme sürecine geçmiştir. Tam tersine bu süreçte taleplerimizin daha yüksek sesle dile getirilmesi gerekmektedir.
Bizler, kitlelerin kendi taleplerini gerçektirebilmesi için tek yol olan süresiz genel grevin en kısa zamanda Mart'dan itibaren hayata geçirilmesini Sendikal Platform’dan istiyoruz.
Kitlelerin talepleri icin, SÜRESİZ GENEL GREV için ileri!

Şimdiye kadarki imzacılar:

Telekomünikasyon Sendikası (Tel-Sen)
Enternasyonalist Dayanışma
Bağımsız Liseli Gençlik
Yasemin Hareketi
Devrimci Enternasyonalist Örgüt “

16 Mart 2011 Çarşamba

Türkiye Kıbrıs’ta neyi garanti ediyor?

Türkiye kendi stratejik çıkarlarını korumak ve Kıbrıs’ın kuzeyini sömürgeleştirmek için adaya çıkmıştır. Bu gerçek yakın zamanda bizzat Başbakan Erdoğan tarafından da itiraf edilmiştir. Erdoğan Kıbrıs’ta stratejik çıkarları olduğunu, Yunanistan’ın adada ne işi varsa Türkiye’nin de aynı sebeple orada olduğunu açıklamıştır.

1878 yılında Osmanlı Devleti tarafından İngiltere’ye kiralanan Kıbrıs adası Birinci Dünya Savaşı’nın ardından 1923 yılında resmen İngiliz sömürgesi haline gelmiştir. 1960 yılında dünya çapındaki anti-sömürgeci halk hareketlerinin de etkisiyle İngiltere’nin sömürgeciliği Türkiye ve Yunanistan arasındaki bir anlaşmayla son bulmuş ve iki toplumlu Kıbrıs Cumhuriyeti kurulmuştur. Kıbrıs Cumhuriyeti kurulurken bu üç ülke arasında bir garantörlük anlaşması imzalanmıştır. Türkiye 1974’teki Kıbrıs işgalini hukuken bu anlaşmaya dayandırmaktadır.

Resmi görüşe göre Kıbrıs’ta Yunanistan’la birleşme (Enosis) yanlısı cuntanın darbeyle başa gelmesi ve Türklere karşı katliamlara girişmesine karşı Türkiye, Kıbrıslı Türkleri kurtarmak ve barışı sağlamak için adaya çıkmıştır. Oysa 1974 Kıbrıs Savaşı’ndan 37 yıl sonra “kurtarılan” Kıbrıslı Türkler, “Ankara elini yakamızdan çek!” diyerek alanları doldurmaktadır. Bunun sebebi Ankara’nın yalan söylemesidir. Türkiye kendi stratejik çıkarlarını korumak ve Kıbrıs’ın kuzeyini sömürgeleştirmek için adaya çıkmıştır. Bu gerçek yakın zamanda bizzat Başbakan Erdoğan tarafından da itiraf edilmiştir. Erdoğan Kıbrıs’ta stratejik çıkarları olduğunu, Yunanistan’ın adada ne işi varsa Türkiye’nin de aynı sebeple orada olduğunu açıklamıştır.

1983 yılında Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin kuruluşu ise sömürgeciliğin garanti altına alınmasında ileri bir adım olmuş Türkiye’nin himayesi altında bir devletçik kurulmuştur. Bugün KKTC’nin ne bağımsız bir askeri gücü ne bağımsız bir maliyesi ne de bağımsız bir dış politikası vardır. Güvenlik Kuvvetleri Komutanlığı adı altında örgütlenmiş silahlı kuvvetlerin komuta kademesi doğrudan TSK’ya bağlıdır. Devletin maliyesi T.C. Yardım Heyeti aracılığıyla tamamen Türkiye’ye bağımlı kılınmıştır. 1974’ten bu yana Kıbrıs ekonomisi bir kumarhane ve kıyı ötesi bankacılık cennetine dönüştürülmüş, narenciye bahçeleriyle ünlü Kıbrıs tarımı çökertilmiş ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyet’inin ekonomik olarak kendi ayakları üzerinde durma koşulları bilinçli olarak baltalanmıştır.

Kıbrıs ve emperyalizm

Kıbrıs sorunu ne sadece adadaki Rumlar ve Türkler arasındaki bir sorundur ne de Türkiye ve Yunanistan arasındaki bir çelişkiden ibarettir. İngiliz emperyalizmi dünya çapındaki sömürgelerini bir bir kaybederken Kıbrıs’ı da kaybetmiş ancak bağımsız bir Kıbrıs Cumhuriyeti kurulurken adadaki askeri üslerini güvence altına almıştır. Akrotiri ve Dikelya isimli iki emperyalist askeri üs adanın kaderi üzerindeki ipotek senetleri gibidir. Stratejik Ortadoğu coğrafyasında batmaz bir uçak gemisi olarak nitelenen Kıbrıs adasındaki bu askeri üsler daha önce Irak’ın bombalanmasında İngiliz uçaklarının üssü olmuştu. Bu üsler sadece bölge halklarına karşı bir tehdit değil adanın kendisinde gelişecek anti-emperyalist bir mücadelenin karşısına dikilmiş birer büyük duvardır.

Bugün Avrupa Birliği Güney Kıbrıs’ı tüm adanın temsilcisi olarak yani Kıbrıs Cumhuriyeti sıfatıyla üyeliğe kabul etmiştir. İngiliz emperyalizminin askeri gücü, Avrupa emperyalizminin ekonomik gücüyle birleşerek adayı kıskıvrak yakalamıştır. Kıbrıs halkı Rumu ve Türküyle geleceğini Avrupa’da görmektedir. Ancak Avrupa’nın bağrında yeşeren sınıf mücadeleleri AB emperyalizminin Kıbrıs emekçilerinin zihnindeki afyon etkisini dağıtabilir. Yüzyıllardır büyük devletlerin çekişme sahası olan adanın kadim halklarının emperyalizme ve sömürgeciliğe karşı başkaldıracağı günler hiç de uzak değildir. Kıbrıs halkı gerçekten başını kaldırdığında, diğer emekçi halklarla birlikte ilk iş olarak bu emperyalist üsleri ve yabancı askerleri ülkelerinden kovacaktır. O zaman Kıbrıs halkı bir uçak gemisinde değil kadim vatanlarında kardeşçe ve birlik içinde yaşamanın mutluluğuna erişecektir.

DİP programından…

“Devrimci İşçi Partisi, Kıbrıs sorununu çözecek gücün Kıbrıs’ın Rum ve Türk emekçileri olduğu temel noktasından hareketle, Kıbrıs’ta iki halktan emekçileri kucaklayacak tek bir devrimci partinin kurulması mücadelesini destekler. DİP, Türk askerleri dâhil olmak üzere tüm yabancı askerlerin adadan çekilmesini, emperyalist üsler Akrotiri ve Dikelya’nın kapatılmasını, Kıbrıs’ın kaderinin Kıbrıs halkı tarafından herhangi bir dış müdahale olmaksızın belirlenmesini savunur.”


http://gercekgazetesi.net/index.php/makaleler/uluslararasi/item/474-t%C3%BCrkiye-k%C4%B1br%C4%B1s%E2%80%99ta-neyi-garanti-ediyor

11 Mart 2011 Cuma

8 MART DÜNYA EMEKÇİ KADINLAR GÜNÜ KUTLU OLSUN!

8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü aynı 1 Mayıs gibi işçi ve emekçilerin sömürüye ve baskıya karşı çıkışının ve mücadele kararlılığının simgesidir. İşçi sınıfının kendisine dayatılan çalışma koşullarına boyun eğmediğinin göstergesi, örgütlenmenin özgürlük, örgütlenmenin güç olduğunun ilanıdır.

Günümüzden tam 154 yıl önce bir 8 Mart günü Amerika Birleşik Devletleri’nin New York şehrindeki dokuma fabrikalarındaki 40 bin kadın işçi kendilerine dayatılan ağır çalışma şartlarına karşı yeter dediler, birleştiler, greve gittiler. 16 saat çalışmaya, düşük ücrete, ağır çalışma koşullarına karşı çıktılar. 10 saatlik işgünü, daha iyi ücretler, kadınlara oy hakkı ve çocuk emeğinin korunması için önlemlerin alınmasını talep ettiler. Zenginliğini işçilerin alınterlerinin sömürüsünden elde edenler bu greve tahammül edemediler. Kolluk kuvvetleri işçilere ateş açtı, kadın işçilerin bir kısmı fabrikalara kilitlendi ve fabrikada çıkan yangında 129 kadın işçi can verdi.

Kanla, canla, emekle yoğrulan bu büyük mücadeledir ki günümüze kadar dünyanın her yerindeki işçileri etkilemiştir. Bu mücadelelerdir ki sahip olduğumuz hakların elde edilmesini sağlamıştır. Bu mücadeleler sayesinde yok sayılan kadın işçilerin sesini tüm dünya duymuş, kadın işçiler “vardık, varız, var olacağız” sloganını dünyanın her yerinde dillendirmiştir.

1910 yılında toplanan 2. Enternasyonal Sosyalist Kadın Konferansı’nda Alman işçi önderi Klara Zetkin’in önerisiyle Amerikalı dokuma işçilerinin mücadelesinin anılması için 8 Mart, Dünya Emekçi Kadınlar Günü olarak ilan edilmiş, 16 Mart 1977’de ise Birleşmiş Milletler tarafından kabul edilmiştir. 8 Mart dünyanın her yerinde işçi-emekçi kadınlar tarafından bir eylem ve mücadele günü olarak kutlanmakta ve kadınların, kadın işçilerin sorun ve taleplerini haykırdıkları, “örgütlüysek güçlüyüz-özgürüz” mesajını verdikleri, baskıya ve sömürüye karşı baş kaldırdıkları bir gün olmuştur.

Kadınlar bugün de iki kez baskı altındadır, iki kez ezilmektedir. İşyerlerinde çalışan kadınlara yönelik ayrımcılık özellikle sendikasız işyerlerinde üst boyuttadır. Kadın işçilere daha az ücret verilmekte, işyerinde psikolojik ve fiziksel taciz ve baskılar yaygınlık kazanmaktadır. Kadına yönelik şiddet artmaktadır. Güldünya, Pippa Bacca ve en son 5 Mart günü Çorlu’da öldürülen Ünzile Çalışkan kadın cinayetlerine örnektir. Türkiye’de günde 5 kadın öldürülmektedir. Aile içi şiddet ülkemizde ne yazık ki oldukça yaygındır. Unutmayalım ki bunlar aile içi meseleler değildir, suçtur. Kadınlar işyerlerinde, sokakta, evde şiddete ve tacize karşı birleşmelidir.

Kadın işçiler ancak örgütlü olurlarsa güç olabilirler, her türlü baskı ve ayrımcılığa karşı durabilirler. Kadın işçiler örgütlü olursa bilinçli olabilir, haklarını savunabilir. Kadın işçiler ancak örgütlü olursa işyerinde ayrımcılığa karşı çıkabilir, emeğinin karşılığını talep edebilir. Kadın işçiler ancak örgütlü ve bilinçli olursa kendisine yönelik her türlü şiddete karşı durabilir. Kadınlar ancak örgütlü olursa toplumda ikinci sınıf vatandaş olmayı reddedebilir.

Bizler 8 Mart’ın tatil ilan edilmesi için, kadın işçiler için eşit işe eşit ücret verilmesi için, kız ve erkek çocuklara eşit fırsat ve imkanların sunulması için, kreş hakkı için ve daha iyi çalışma koşulları için örgütlü mücadeleyi yükseltmeli, sömürüye ve baskıya karşı çıkmalıyız.

Yaşasın 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü!
Sınıfsal, Ulusal, Cinsel Sömürüye Son!
Birlik-Mücadele-Zafer!

DERİ-İŞ SENDİKASI YÖNETİM KURULU